Ζητείται ελπίς: Φτάνει με την κομματοκρατία στα Πανεπιστήμια!

Άσχετα με το αν γνωρίζει κανείς τι συμβαίνει στις Φοιτητικές Γενικές Συνελεύσεις (ή καλύτερα πίσω από αυτές), μερικές συνεδρίες είναι αρκετές για να του μεταδώσουν ένα μάλλον αλάνθαστο προαίσθημα ότι κάτι δεν πάει καλά. Έχω κουραστεί να μετρώ τους συναδέλφους που απηυδησμένοι και αηδιασμένοι ορκίζονται ότι δεν πρόκειται να (ξανα)συμμετάσχουν σε Γενικές Συνελεύσεις. Ανάμεσα στις αιτιολογίες που αναφέρουν συγκαταλέγεται η τετριμένη θεματολογία που θίγεται (η Ολυμπιάδα, η Κύπρος, το Ιράν, το Ιράκ, λες και τα ψηφίσματα της σχολής θα επιφέρουν έστω την ελάχιστη αλλαγή π.χ. στη στάση των Αμερκανών), ενώ βασικότερη είναι η κομματικοποίηση της διαδικασίας, όπως και όλης της Ελληνικής Ακαδημαϊκής Κοινότητας.

Οι Γενικές Συνελεύσεις είναι ίσως το μόνο συνδικαλιστικό όργανο που θα μπορούσε και θα έπρεπε να παραμείνει αχρωμάτιστο. Στη θεωρία πρόκειται για μια αμεσοδημοκρατική διαδικασία. Οι φοιτητές συζητούν κατά κύριο λόγο ζητήματα/προβλήματα που αφορούν το Ίδρυμα και τη φοίτησή τους σε αυτό, και αποφασίζουν πως θα διεκδικήσουν λύσεις σε αυτά. Δευτερευόντως υπάρχει η δυνατότητα να θιχτούν και παράπλευρα θεμάτα, όχι άμεσα συνδεδεμένα με τη σχολή, αλλά σχετικά με την πραγματικότητα που περιβάλλει το φοιτητή, οδηγώντας έτσι στην πολιτική εγρήγορση και δραστηριοποίησή του.
Στην πραγματικότητα, όμως, δε συμβαίνει αυτό. Το φοιτητικό κίνημα χειραγωγείται. Το σύστημα είναι κομματικοποιημένο. Αυτές οι παρατάξεις-μαριονέτες λειτουργούν με ιδεολογικά καλούπια, μεταχειρίζονται την ίδια μεθοδολογία με τα κόμματα των οποίων αποτελούν θυγατρικές, και συνεπώς υπέρ αυτών προπαγανδίζουν και από αυτά χρηματοδοτούνται. Επιδίωξή τους να αποκτήσουν εξουσία στο Δ.Σ. και τις Γ.Σ. ώστε να αυθαιρετούν κατά το δοκούν. Πως, όμως, είναι δυνατόν να συντηρείται όλη η αυτή η σάπια νομενκλατούρα;
Αρχικά το σύστημα των εκλογών για την ανάδειξη των κυρίαρχων δυνάμεων και του Δ.Σ.· ο ορισμός της φαρσοκωμωδίας. Για όσους απόρησαν, όπως και εγώ, πως είναι δυνατόν να υπάρχουν τόσοι υποψήφιοι σε κάθε ψηφοδέλτιο, εφόσον κάτι τέτοιο θα κατακερμάτιζε το σύνολο των ψήφων και δε θα έδινε αρκετή ισχύ σε κάποιον ώστε να εκλεγεί στο Δ.Σ., ας μάθουν ότι δεν πάει έτσι. Οι υποψήφιοι είναι μια βιτρίνα. Οι ψήφοι αντιστοιχίζονται στις παρατάξεις, οι οποίες φυσικά αδιαφορούν για το ποιος υποψήφιός τους είχε τις περισσότερες ψήφους. Ούτως ή άλλως κάποιος παραταξιακός θα κάνει όλη τη δουλειά. Αυτά για όποιον έχει την αυταπάτη ότι ο φίλος του, τον οποίο ψήφισε στις εκλογές, έχει πιθανότητες να τον αντιπροσωπεύσει. Για να μην αναφερθεί κανείς στο ότι πολλοί υποψήφιοι ενημερώνονται για τη συμμετοχή τους στο ψηφοδέλτιο όταν πάνε να ψηφίσουν, βλέποντας έκπληκτοι το όνομά τους στα δελτία. Αλλά τότε είναι αργά, η υπόθεση απλώς πνίγεται ·ο στόχος έχει επιτευχθεί.
Όσο για τις Γ.Σ. δεν είναι δύσκολο να καταλάβει κανείς ότι οι απαιτούμενες πλειοψηφίες είναι, όπως λέγεται στα μαθηματικά, αμελητέες ποσότητες σε σύγκριση με το σύνολο των φοιτητών «υπέρ» των οποίων οι πρώτες «νομοθετούν» (τυπικά παραδείγματα είναι π.χ. πλειοψηφία 150 ανθρώπων που αποφασίζουν για 1500). Από την άλλη, δυο-τρεις συνελεύσεις είναι αρκετές για να παρατηρήσει κανείς ένα μοτίβο κατά τις ψηφοφορίες: η σύνθεση του εκλογικού σώματος (των συμμετεχόντων στη συνέλευση και φερόντων δικαίωμα ψήφου) είναι γνωστή, καλώς ορισμένη με ελάχιστες διακυμάνσεις κάθε φορά. Με απλά λόγια είναι στημένη και το αποτέλεσμα προδεδικασμένο.
Η δε ιδέα των πλαισίων είναι ένας άλλος τρόπος να καταπατείται η πολυφωνία και η ποικιλία των απόψεων. Αν κανείς θεωρήσει σωστή την υποχρεωτική ψήφιση μιας δέσμης προτάσεων εκ μέρους μιας παράταξης αντί μεμονωμένων προτάσεων, τότε δεν μπορεί παρά να παραδεχτεί ότι δεν ψηφίζονται οι ίδιες οι προτάσεις αλλά η παράταξη, στην οποία εν τέλει αποδίδεται το αλάθητο στο σύνολο των προτάσεών της σε μια δεδομένη συνέλευση, αποκλείοντας το ενδεχόμενο σε ένα επιμέρους ζήτημα η πλειοψηφία να συμφωνεί με άλλη εναλλακτική (έστω άλλης παράταξης). Έτσι έχουν περάσει πολλές αποφάσεις, οι οποίες περιέχονταν σε πλαίσια-δούρειους ίππους, όπου συζητήθηκαν κάποια θέματα, και τα υπόλοιπα υπερψηφίστηκαν χωρίς συζήτηση, απλώς και μόνο επειδή σχηματίστηκε πλειοψηφία υπέρ των συζητηθέντων. Κάπως έτσι ενδέχεται να αλλάξει και όνομα η σχολή μας, για όσους δεν έχουν πάρει μυρωδιά 🙂

Η κατάσταση αυτή έχει προκαλέσει δικαιολογημένη αποστροφή στους φοιτητές. Δεν θέλουν να βλέπουν πια τη διάβρωση και τη σήψη μέσα στα πανεπιστήμια, και αισθανόμενοι ανήμποροι να αντιδράσουν, απέχουν, αφήνοντας να κάνουν κουμάντο κάποιοι μωροφιλόδοξοι, μέλλοντα στελέχη του αυριανού καθεστώτος (στο οποίο δεν συμπεριλαμβάνεται μόνο η κυβέρνηση αλλά και η λεγόμενη αντιπολίτευση, ή καλύτερα η «αντι-κυβέρνηση», γιατί μέχρι εκεί φτάνει η αντιπολίτευση σήμερα, μέχρι την συναρτησιακή εξάρτηση από την κυβέρνηση έστω μέσω σχέσεων αντίθεσης ή άρνησης… αυτόνομες προτάσεις πάντως δεν παρουσιάζει), όχι μόνο με πτυχίο από τη σχολή (το οποίο δε θέλω να φανταστώ πως παίρνουν εν τέλει, δεδομένου ότι όλη μέρα είναι στα τραπεζάκια και ετοιμάζουν το επόμενο πανό ή τσακώνονται μεταξύ τους), αλλά και master αφισσοκολητή, κάποιοι ρουσφετολόγοι και αγωνοκάπηλοι, ψευδοϊδεαλιστές και πατρώνοι, λαϊκιστές και συχνά τραμπούκοι, πληγή μιας νεολαίας που αισιοδοξεί ότι θα εξυγειανθεί, αλλά εις μάτην…

Το τελευταίο προπύργιο του πνεύματος, ο ακαδημαϊκός κόσμος, έχει νοθευτεί, και η Δημοκρατία δεν είναι πια ένα ψέμα, αλλά χειρότερα, ένα αστείο. Η αλλαγή είναι πλέον επιτακτική ανάγκη. Περιμένω όσους συναδέλφους (με την ευρεία έννοια του όρου) έχουν παρατηρήσεις πάνω στο κείμενο να επικοινωνήσουν. Κάποια στιγμή όλοι εκείνοι πρέπει να καταλάβουν ότι όταν η αξιοπρέπεια θίγεται, η υπομονή εξαντλείται: και να θυμούνται οι ψευτοεπαναστάτες βολεμένοι, ότι η αλλαγή θα έχει ως στόχο το σάπιο καθεστώς τους. Ας περάσουμε από τη θεωρία στις λύσεις. Γιατί πάντα υπάρχουν λύσεις. Διάθεση για συνεργασία με εκείνους που τις διαθέτουν χρειάζεται…

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s