Περί νηστείας

Εξακολουθώντας να σκοτώνω την ώρα μου (σε στυλ αμερικάνικης ταινίας όπου τα εγκεφαλικά μου κύτταρα απευθυνόμενα με θράσος στο χρόνο του λένε «We’re goin’ down but you’re comin’ with us») να πιάσουμε λίγο ένα «επίκαιρο» θέμα.

Όλα έχουν ένα στόχο στη ζωή (ή τουλάχιστον έτσι προσποιούνται). Το αυτό επιμένω να πιστεύω ότι συμβαίνει και για τη θρησκεία, καθώς και για τα στοιχεία του δόγματός της. Λαμβάνω ως γνωστό σε όλους μας ότι πάρα πολλές εκφράσεις και προτροπές έχουν στόχο απλώς μια καλύτερη κοινωνία. Μάλιστα σε αυτήν την τελεολογική προσέγγιση στηρίζονται διάφοροι για να ισχυριστούν ότι π.χ. ο χριστιανισμός είναι ένα εν γένει ενδιαφέρον κοινωνικό σύστημα, έχοντας αφαιρέσει τα θεϊκά στοιχεία. Στο ίδιο συλλογιστικό πλαίσιο εντάσσω και τη νηστεία.

Η απαγόρευση του κρέατος (λέγεται και υποπτεύομαι ότι) επήλθε την εποχή που ο «χειμαζόμενος» εβραϊκός λαός βολόδερνε μέσα στην έρημο ψάχνοντας να βρει προορισμό και τις «χαμένες πατρίδες». Σε αυτές τις συνθήκες το κρέας ανήκε στις μάλλον επικίνδυνες τροφές, και δεδομένου ότι ήταν αδύνατον να εξηγήσεις σε ένα τσούρμο από αμόρφωτους νομάδες περί «ιατρικής», η πιο εύκολη λύση ήταν να τους επιβάλεις τη λύση υπό μορφή νόμου, και μάλιστα θεϊκού και απαράβατου. Κάπως έτσι προέκυψαν πολλά πράγματα. Όπως οι 10 εντολές ήταν η πρώτη νομική εκδοχή της θρησκειάς, έτσι και η νηστεία ανήκει στην «ιατρική» της εκδοχή.

Κατόπιν όλα αυτά ντύθηκαν με έναν ενδιαφέροντα και πειστικό συμβολικό και υπερφυσικό μανδύα. Μια καλή διατροφική συνήθεια συνδέθηκε με την καθαρότητα, η οποία με τις επιταγές της όποιας αυτοσυνέπειας προσπάθησε να διατηρήσει ο χριστιανισμός συνοδεύει τις «συνεδρίες/λειτουργίες αλληλεπίδρασης με το τέλειο Θείο», όπως π.χ. η Θεία Κοινωνία. Με την πάροδο του χρόνου και εφαρμογής εκτός από λειτουργικό θρησκευτικό κομμάτι εξελίχθηκαν και σε παράδοση.

Ερχόμαστε, έτσι, στο σήμερα, στην «Καθαρή Δευτέρα». Κάποιοι άνθρωποι αισθάνονται αμήχανα μπροστά στη νηστεία, κάποιοι καταπιεσμένοι, άλλοι απλώς αδιάφοροι ή σκεπτικοί. Εν τέλει ποιος ο πραγματικός λόγος να νηστέψεις; Ακόμα περισσότερο τις συγκεκριμένες αυτές ημέρες του χρόνου.

Όπως τα βλέπω τα πράγματα, η νηστεία είναι απλώς μια καλή πρόταση διατροφής. Στερείται κάθε νοήματος η προκαθορισμένη χρονική τοποθέτηση αυτής της πράξης, και φυσικά η στενή οριοθέτησή της, είτε σε μία είτε σε σαρανταμία ημέρες. Όπως και των περισσότερων «επετειακών/παραδοσιακών» διαδικασιών. Αν θες να νηστέψεις νήστεψε για σένα, όχι επειδή είναι Καθαρή Δευτέρα.

Και για να μη γελιόμαστε, η Καθαρή Δευτέρα δεν προορίζεται για νηστεία αυθημερόν. Είναι απλώς η πρώτη μέρα της 40ήμερης νηστείας μέχρι την Ανάσταση. Συνεπώς όποιος νομίζει ότι εκτελεί το χρέος του προς το Θεό ή την παράδοση με τη νηστεία της Καθαρής Δευτέρας απλώς απατάται.

Προσωπικά αν έπρεπε να κάνω ένα καλό στον εαυτό μου θα έκανα «νηστεία» από το αλκοόλ και το τσιγάρο. Αλλά μιας και «παραδοσιακά» το κρασί θα ρεύσει άφθονο (το τσιγάρο απλώς δεν έχει νόημα να το «κόψεις» για μια μέρα), ακόμα κι αυτά πάνε περίπατο.

Πάλι καλά που για τους ρομαντικούς έχει μείνει ο χαρταετός (αυτόν δεν θα τον μηδενίσω), καθώς λόγω της συγκεκριμένης και μόνο ημέρας (και γι’ αυτό δεν προτείνω κατά τα συνηθισμένα να πετάμε αετό οποιαδήποτε μέρα του χρόνου) έχεις τη μοναδική ευκαιρία να καταστρέψεις κάποια καλώδια της Δ.Ε.Η. και να ισχυριστείς ότι «το έκανε κάποιος άλλος»…

Βαρέθηκα, πάω για ύπνο.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Google photo

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s