Περί της λευκής ψήφου

Μιας και γίνεται πολύς λόγος γύρω από τις εκλογές, αναζήτησα κάποιες απόψεις και ερμηνείες σχετικά με την λευκή ψήφο. Στις περασμένες εκλογές παρατηρήσαμε την σκανδαλώδη επιλεκτική/μερική προσμέτρηση των λευκών στη διαμόρφωση του εκλογικού μέτρου, η οποία φυσικά οδήγησε σε αλλοίωση των αποτελεσμάτων υπέρ υποψήφιου βουλευτή, συγγενή του Πρωθυπουργοόυ. Η Ελλάδα έχει ήδη δεχτεί επιπλήξεις και θα υποστεί κυρώσεις από την Ευρωπαϊκή Ένωση για αυτήν την αυθαιρεσία, οπότε ελπίζουμε ότι σύντομα τα πράγματα θα ξεκαθαριστούν.

Το νόημα των παρακάτω κειμένων, που γράφτηκαν με αφορμή τη συγκεκριμένη κατάσταση συντεταγμένης νοθείας, είναι απλό: Υπάρχουν τρεις διακριτές κατηγορίες ψηφοδελτίων: έγκυρα, άκυρα, λευκά:

  • Τα έγκυρα είναι εκείνα, και μόνο εκείνα, που θα πρέπει να συνυπολογίζονται στον υπολογισμό του εκλογικού μέτρου και την κατανομή των εδρών.
  • Τα άκυρα αγνοούνται πλήρως: μπορεί να έχουν προέλθει από αμέλεια ή δόλο, να έχουν προκύψει από απροσεξία ή από απόπειρες νοθείας. Ως ψήφος είναι στην ουσία αυτό που δηλώνει η ίδια η λέξη: άκυρη.
  • Τα λευκά, ως μη-έγκυρα δεν θα πρέπει να προσμετρηθούν υπέρ οποιασδήποτε παράταξης επηρεάζοντας έτσι το εκλογικό μέτρο, αλλά θα έπρεπε να καταμετρηθούν, ως μη-άκυρα, και να ληφθούν υπ’ όψιν από εκείνους που διαχειρίζονται την εξουσία. Αν μη τι άλλο πρέπει κάποια στιγμή να προβληματιστούν…

Το [b]λευκό[b], λοιπόν, είναι συγκεκριμένη και ρητή (αν όχι σαφής) επιλογή, ώριμη ή ανώριμη, η οποία δίνει μήνυμα: είτε της διαφωνίας με την κομματική δημοκρατία (κατ’ αρχήν διαφωνία) ή την απόρριψη των διαθέσιμων συνδυασμών (αμφισβήτηση ικανότητας των διεκδηκητών).

Σε καμία περίπτωση, όμως, δεν μπορεί να χρησιμοποιηθεί υπέρ πολιτικού κόμματος (ούτε καν υπέρ του πρώτου σε ψήφους όπως λένε διάφοροι), εφ’ όσον εξ’ ορισμού και εκ προθέσεως τα απορρίπτει όλα.

Σημείωση: Η πραγμάτευση γίνεται για όλες τις εκλογικές διαδικασίες πλην της Φοιτητικής. Δυστυχώς στα Φοιτητικά δρώμενα δεν υπάρχει παρά ελάχιστη (στην καλύτερη περίπτωση) αίσθηση νομιμότητας, δεοντολογίας και σεβασμού σε θεσμούς και δημοκρατία. Καθένας κάνει απλώς ό,τι γουστάρει, αρκεί να έχει στη διάθεσή του τραμπούκους να δείρει…

Η υπογράμμιση στα κείμενα δική μου.

 

Θ. Χατζηπαντελής έγραψε:
Υπήρξε κάποτε το ερώτημα αν πρέπει να θεωρούνται έγκυρα τα λευκά ψηφοδέλτια ή αν πρέπει να θεωρούνται άκυρα. Εξ’ αρχής το ερώτημα είναι λανθασμένο: Τα λευκά ψηφοδέλτια μπορεί να αποδειχτεί ότι είναι και άκυρα και έγκυρα. ‘Aρα είναι μια ξεχωριστή κατηγορία ψηφοδελτίων.Το θέμα είναι νομικό και πολιτικό. Πώς προκύπτει ένα λευκό ψηφοδέλτιο;

Για πολύ καιρό δεν δινόταν στον εκλογέα λευκό ψηφοδέλτιο και λογιζόταν ως λευκό όταν ο φάκελος που έριχνε στην κάλπη ήταν κενός. Από ένα σημείο και μετά δίνεται σωστά στον εκλογέα λευκό ψηφοδέλτιο, αν και στο άρθρο 76§1 περιγράφεται ότι στον εκλογέα δίνεται μια σειρά από έντυπα ψηφοδέλτια.

Με τον προηγούμενο εκλογικό νόμο το εκλογικό μέτρο κάθε περιφέρειας για την Α’ κατανομή εδρών υπολογίζεται διαιρώντας το σύνολο των εγκύρων ψηφοδελτίων με τον αριθμό των εδρών της αυξημένο κατά μία μονάδα (άρθρο 88, ΠΔ 353/1993 §4). Η εκλογική νομοθεσία αντιδιαστέλλει τα έγκυρα ψηφοδέλτια από τα λευκά (στην §7 του άρθρου 8Cool, αφού ζητά να καταγραφούν ξεχωριστά. Βέβαια, στην Β’ κατανομή (άρθρο 89 ΠΔ 353/1993§3) μετρούν στον υπολογισμό του εκλογικού μέτρου οι έγκυροι ψήφοι των εκλογικών σχηματισμών.

  • Με τον ισχύοντα εκλογικό νόμο το εκλογικό μέτρο υπολογίζεται χρησιμοποιώντας τον αριθμό εγκύρων ψήφων που έλαβαν όσοι εκλογικοί σχηματισμοί συμμετείχαν στις εκλογές[i] (άρθρο 8§1). 

  • Η εκλογική νομοθεσία, (όπως συγκεντρώθηκε στο ΠΔ92/1994), αναφέρει σε αρκετά μέρη τη διάκριση των ψηφοδελτίων σε [i]έγκυρα, άκυρα και λευκά.
  • Άκυρο είναι όποιο ψηφοδέλτιο παραβιάζει τη μυστικότητα της ψήφου (άρθρο 66§2 ΠΔ 353/1993). Επίσης, (άρθρο 63§3 ΠΔ353/1993), όποιο ψηφοδέλτιο δεν είναι έντυπο.
  • Στο άρθρο 84§1β περιγράφεται ότι κάθε έγκυρο ψηφοδέλτιο αριθμείται και μονογράφεται δίπλα σε κάθε σταυρό προτίμησης.
  • Το κύρος λοιπόν ενός ψηφοδελτίου αναφέρεται στο γεγονός ότι το μετράμε υπέρ κάποιου εκλογικού σχηματισμού.
  • Άρα το λευκό δεν είναι έγκυρο.

Σημαίνει αυτό πως το λευκό ψηφοδέλτιο, που δεν είναι έντυπο και δεν μπορεί να προσμετρηθεί υπέρ κάποιου συνδυασμού, άκυρο; Όχι.

  • Στο άρθρο 67 περιγράφεται πότε δίνονται λευκά ψηφοδέλτια, τα οποία χρησιμοποιούνται για την αναγραφή του εκλογικού σχηματισμού και ονομάτων υποψηφίων αν δεν υπάρχει επαρκής αριθμός εντύπων ψηφοδελτίων.
  • Αν δεν γραφούν ή σημειωθούν ενδείξεις που παραβιάζουν τη μυστικότητα της ψήφου, το λευκό δεν είναι άκυρο.

Δεν είναι λοιπόν ούτε έγκυρο, ούτε άκυρο: είναι λευκό.

Ο ενδεχόμενος υπολογισμός των λευκών στο εκλογικό μέτρο βασίζεται στην λανθασμένη παραδοχή ότι υπάρχουν μόνο δύο κατηγορίες ψηφοδελτίων: έγκυρα και άκυρα. Τότε, ότι δεν είναι άκυρο είναι έγκυρο (άρα και το λευκό είναι έγκυρο). Αλλά επίσης ότι δεν είναι έγκυρο είναι άκυρο (άρα και το λευκό είναι άκυρο). Είναι λοιπόν και τα δύο.

Γι’ αυτό άλλωστε η εκλογική νομοθεσία διακρίνει τρεις (και όχι δύο) κατηγορίες ψηφοδελτίων: Έγκυρα υπέρ κάποιου σχηματισμού, λευκά και άκυρα. (άρθρο 84 ΠΔ 353/1993§3).

Ας ξεχάσουμε τα νομικά και ας δούμε την πολιτική πλευρά. Τι άραγε σημαίνει πολιτικά η επιλογή λευκού ψηφοδελτίου; Ο πολίτης με τη λευκή ψήφο δηλώνει την αδυναμία ή άρνησή του να εκφραστεί υπέρ ενός από τους εκλογικούς σχηματισμούς, άρα το λευκό ψηφοδέλτιο δεν έχει κύρος για την επιλογή των αντιπροσώπων του. Για όποιον δεν δηλώνει την προτίμηση του σε κάποιο εκλογικό σχηματισμό δεν πρέπει η ψήφος του να υπολογιστεί στην κατανομή των εδρών. Το λευκό ψηφοδέλτιο δηλώνει ακριβώς αυτό: Ότι δηλαδή δεν θέλει να συμμετέχει στην εκλογή αντιπροσώπων. Άρα δεν πρέπει να υπολογιστεί, γιατί αυτή είναι η βούληση αυτού που ψηφίζει λευκό! Και τη βούληση του δεν πρέπει να την παραβιάσουμε.

Θυμάμαι, ακόμα μετά πολλά χρόνια, την προσφυγή της φοιτητικής παράταξης «ΑΑΣΠΕ» σε κάποιο «πανσπουδαστικό» συνέδριο, που προσπαθούσε να πείσει την εφορευτική επιτροπή στην οποία συμμετείχα, ότι το 13 είναι πολιτικά μεγαλύτερο από το 13.1. Εγώ, φοιτητής του μαθηματικού τμήματος τότε, έφριξα. Ευτυχώς, τότε η πολιτική δεν ανέτρεψε τα μαθηματικά, όπως τουλάχιστο μέχρι τώρα τα γνωρίζουμε.

Πηγή: ppol.gr

 

Β. Γεωργιάδου έγραψε:
[..]Τι είδους ψήφος είναι, η λευκή ψήφος; Είναι μια ψήφος διακριτή τόσο από την έγκυρη όσο και από την άκυρη ψήφο. Το ότι δεν είναι άκυρη ψήφος είναι σαφές, εφόσον η εκλογική νομοθεσία προβλέπει την ύπαρξη λευκής ψήφου. Ταυτοχρόνως, δεν είναι ψήφος έγκυρη, εφόσον πρόκειται για μια αρνητική, μη-κομματική ψήφο.

Για την έκβαση του εκλογικού αποτελέσματος η λευκή ψήφος ενέχει το status μιας μη-ψήφου, αποτελεί τρόπον τινά ένα κενό σημείο: είναι ψήφος δεδηλωμένα αρνητική για όλα τα κόμματα που μετέχουν στις εκλογές ή/και για το σύστημα των κομμάτων συνολικά, εκφράζει όμως με θεσμικά μέσα την αντίθεση που εμπεριέχει.

Μια τέτοια στάση πρέπει να μπορεί να εκδηλωθεί και να καταμετρηθεί, δεν μπορεί όμως να συμβάλλει στη διαμόρφωση του κομματικού μείγματος της διακυβέρνησης (σύνθεση κυβέρνησης και Βουλής), στην οποία αποβλέπει η εκλογική διαδικασία σε επίπεδο γενικών εκλογών.

Οι σύγχρονες κοινοβουλευτικές δημοκρατίες είναι δημοκρατίες κομματικές. Πρόκειται για φιλελεύθερα συστήματα διακυβέρνησης, στον πυρήνα των οποίων βρίσκονται πολιτικά κόμματα. Αυτά αναλαμβάνουν τη διαμόρφωση της θέλησης του λαού και διεκδικούν την ψήφο του στο πλαίσιο του δημοκρατικού κράτους. Οι ψηφοφόροι καλούνται ανά τακτά διαστήματα να επιλέξουν το κόμμα, στο οποίο η πλειοψηφία επιθυμεί να αναθέσει τη διακυβέρνηση.

Οι επιλογές που έχουν οι ψηφοφόροι είναι πολλές, εφόσον -ιδίως στο επίπεδο του κομματικού ανταγωνισμού- οι σύγχρονες δημοκρατίες είναι πολυκομματικές. (Σχεδόν) ποτέ όμως η κομματική επιλογή του μεμονωμένου ψηφοφόρου δεν έχει το νόημα μιας ιδανικής επιλογής. Επιλέγω σημαίνει προκρίνω κάτι σε σχέση με κάτι άλλο. Επιλέγω και ψηφίζω ένα κόμμα σημαίνει, μέσα από μια ευρεία (αλλά όχι απεριόριστη) γκάμα κομματικών επιλογών που έχω στη διάθεσή μου, κάνω την καλύτερη δυνατή επιλογή με βάση τα συμφέροντα και τις διαθέσεις μου.

Αν οι ψηφοφόροι αναζητούσαν την ιδανική κομματική επιλογή, ως πολίτευμα η αντιπροσωπευτική δημοκρατία δεν θα μπορούσε να λειτουργήσει, αφού κάθε ψηφοφόρος θα είχε τη δυνατότητα να προτείνει μια δική του επιλογή και, σε μια ακραία εκδοχή, να αντιπροσωπευτεί από τον εαυτό του (γεγονός που θα σήμαινε την κατάλυση της αντιπροσωπευτικής δημοκρατίας). Η κομματική ψήφος είναι μια επιλογή απαραίτητη για τη λειτουργία της δημοκρατίας.

Επειδή, όμως, η δημοκρατία είναι το πολίτευμα της συμπερίληψης και όχι του αποκλεισμού και, επιπλέον, επειδή είναι ένα «αμυνόμενο» πολίτευμα, το ίδιο δημιουργεί δηλαδή το πλαίσιο για την κριτική του, αμύνεται όμως εναντίον της κατάλυσής του, δίνει τη δυνατότητα σε εκείνους που δεν συμφωνούν με το μοντέλο της κομματικής δημοκρατίας να εκφράσουν αυτή τους την αντίθεση μέσα στο δημοκρατικό πλαίσιο.

Η λευκή ψήφος συνιστά μια τέτοια οριακή δυνατότητα, την οποία η κομματική δημοκρατία παρέχει στους αμφισβητίες και αρνητές της.

Yπ’ αυτήν την έννοια, η λευκή ψήφος δεν αποτελεί μια έκφραση εκλογέων που διαθέτουν ισχυρότερη κριτική διάθεση ή/και μεγαλύτερη ωριμότητα από ό,τι οι υπόλοιποι εκλογείς που ψηφίζουν υπέρ κάποιου κόμματος, όπως η σχετική μυθολογία για τη λευκή ψήφο συστηματικά καλλιεργεί.

Εξάλλου, όσον αφορά λεπτομέρειες για τις στάσεις και αντιλήψεις εκλογέων που ψηφίζουν λευκό, αν δηλαδή η επιλογή τους αυτή είναι «αποτέλεσμα συνειδητής ψήφου προβληματισμού», όπως έχει υποστηριχθεί, δεν διαθέτουμε συστηματικά και επαρκή δεδομένα που να οδηγούν σε ποιοτική ανάλυση των κινήτρων μιας τέτοιας ψήφου. Όποια, πάντως, κίνητρα κι αν οδηγούν τον ψηφοφόρο σε μια τέτοια επιλογή, σίγουρο είναι ότι η λευκή ψήφος δεν είναι μια θετική εκλογική έκφραση μέσα στο πλαίσιο του κομματικού ανταγωνισμού («έκφραση απόρριψης» τη χαρακτηρίζει ο καθηγητής Δημήτρης Tσάτσος).

Το μήνυμά της πρέπει να λαμβάνεται υπόψη ως μια άλλη έκφραση πολιτικής θέλησης μερίδας πολιτών, χρήσιμη για τη βελτίωση της ποιότητας της δημοκρατίας. Δεν μπορεί, όμως, η έκφραση αυτή να επηρεάζει την έκβαση του εκλογικού αποτελέσματος ως προς τη σύνθεση της Βουλής και της κυβέρνησης.

Πηγή: ppol.gr

Advertisements

4 σκέψεις σχετικά με το “Περί της λευκής ψήφου

  1. Καλημέρα συνάδελφε!
    Sorry που δε θα σχολιάσω το κείμενο…
    Ο λόγος που γράφω είναι για να σε προσκαλέσω σε… ένα παιχνιδάκι που έχει κάνει τον κύκλο της blogόσφαιρας τις τελευταίες δυο βδομάδες!

    Για ρίξε μια ματιά:
    http://gkriniara.blogspot.com/2007/02/5.html

    Υ.Γ. Έχεις blog από το 2004;;;

  2. Λυπάμαι που στο λέω αλλά όπως μπορείς να βρεις στο http://www.ypes.gr/ekloges/content/gr/ethnik_fr.htm στο άρθρο 100 έχουμε
    8. Κατά την αληθή έννοια των διατάξεων της παρ. 4 του παρόντος άρθρου και των άρθρων 99 και 100, κατά τη σύνταξη, ανά εκλογική περιφέρεια, των πινάκων αποτελεσμάτων από τα αρμόδια δικαστήρια, κατά την κατανομή των εδρών, καθώς και για τον καθορισμό του εκλογικού μέτρου, τα λευκά ψηφοδέλτια δεν προσμετρώνται στα έγκυρα.

    Άρα όλα αυτά που γράφονται στο διαδίκτυο για το λευκό είναι λάθος και απλά αντιμετωπίζονται ως άκυρα

  3. Εάν, αυτή επιστολή έχει φτάσει στις οθόνες του υπολογιστή σας είστε από τους τυχερούς , η πλειοψηφία, όμως του Ελληνικού λαού, δυστυχώς ή ευτυχώς δεν έχει πρόσβαση στο Internet ούτε σε ηλεκτρονική αλληλογραφία. Εάν, η συνέχεια σας ανταμείψει για την υπομονή σας και την υιοθετήσετε, έχετε την υποχρέωση στη συνείδηση σας, να διαβιβάσετε με οποιονδήποτε τρόπο (εκτύπωση, προφορικά) το νόημα και την ουσία της στους συνανθρώπους σας.

    Σίγουρα, δεν φιλοδοξούμε να ασκήσουμε μόνο το 2007, το εκλογικό μας δικαίωμα, ως εκ τούτου αρνούμαστε να ψηφίσουμε καιροσκοπικά, θέλουμε να αλλάξουμε το πολιτικό και εκλογικό σύστημα, θέλουμε να έχουμε άποψη και θέση κάθε μέρα, όχι μόνο κάθε 4 χρόνια, και προπάντων σεβούμενοι την ανείπωτη εθνική καταστροφή δεν θα υποκύψουμε σε ψευτοδιλήμματα. Δεν θα επωφεληθεί κανείς, πάνω σε μια εθνική καταστροφή με ένα απλό σλόγκαν, παρασύροντας με επειδή αυτή τη στιγμή είμαι συναισθηματικά ευάλωτος και πρέπει σε κάποιον να ρίξω το φταίξιμο. Γιατί δεν φταίει κανείς άλλος, πρώτα από όλα φταίμε εμείς οι ίδιοι, φταίει, η θεωρητική μας ευαισθησία προς τα περιβαλλοντολογικά ζητήματα που δεν μετουσιώνεται σε πράξη, γιατί δεν ανακυκλώναμε τα χαρτιά, πλαστικά κλπ., γιατί και εμείς έχουμε πετάξει τσιγάρο έξω από το παράθυρο του αυτοκινήτου καθώς και για πολλά άλλα.
    Φταίει, η απάθεια μας προς το πολιτικό σύστημα, που ενώ μας δίνει δυνατότητες αντιπαράθεσης μαζί του εμείς ασκούσαμε το εκλογικό μας δικαίωμα τόσες φορές, βασιζόμενοι στο τι έκαναν οι γονείς μας, επειδή έτσι μάθαμε, όπως ακριβώς μάθαμε να είμαστε Ολυμπιακός, Παναθηναϊκός ή ΑΕΚ, έπρεπε να ανήκουμε σε μια ομάδα και δη στην ομάδα που έχουμε συνηθίσει να βλέπουμε να κερδίζει.
    Μήπως φταίμε εμείς, που δεν ψάξαμε να μάθουμε, τι μπορούμε να καταφέρουμε ασκώντας το εκλογικό μας δικαίωμα;

    Κοιτάζοντας τι ισχύει στα υπόλοιπα δημοκρατικά καθεστώτα, των ευρωπαίων εταίρων μας μπορούμε να παραδειγματιστούμε, κατά πόσο το παρών Σύνταγμα ταυτίζεται με την ιστορία του λαού μας, που όπως έχουμε διδαχθεί, γέννησε τη δημοκρατία:

    Ξέρετε ότι το σύγχρονο Σύνταγμα μας είναι του 1975, και προβλέπει ότι μπορεί να διενεργηθεί δημοψήφισμα, αλλά η τελευταία φορά που μας ρώτησαν για κάτι, ήταν το 1974 για το αν θα παραμείνει η Βασιλευόμενη Δημοκρατία; Γιατί, δεν μας ρώτησαν ποτέ για τίποτα; Ο Χρήστος Γιανναράς στο άρθρο του στην Καθημερινή (δες την ιστοσελίδα http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_columns_235_06/01/2007_211199 ), σας προτείνει αρκετό καιρό πιο πριν, να αντιδράσετε για το ότι δεν σας ρώτησαν με δημοψήφισμα για το Σκοπιανό, όπως και για το θέμα με τις ταυτότητες, ενώ ο Αρχιεπίσκοπος, είχε μαζέψει 3 εκατ. υπογραφές, με τον τρόπο που σας προτείνουμε εμείς τώρα, καθότι είναι το μόνο ουσιαστικό μέσο αντίδρασης.
    Σε αντίθεση, ξέρετε ότι, σε πολλές ευρωπαϊκές χώρες, μπορεί να διενεργηθεί δημοψήφισμα με μια απλή συλλογή ενός ποσοστού υπογραφών από έναν οποιονδήποτε πολίτη; Η Ελβετία χρειάζεται μόνο το 5% του πληθυσμού, σκεφτείτε στην Ελλάδα αυτό αναλογεί σε 500.000 υπογραφές!!!!
    Ξέρετε ότι, το 1996 διάφοροι Γερμανοί, ευρωπαίοι συμπολίτες μας, μαζί με μία ισχυρή τοπική οργάνωση έθεσαν το ζήτημα να καταργηθεί η Γερμανική Γερουσία. Αυτός ο στόχος επιτεύχθηκε τελικά με τη διαδικασία του «petition». Συγκεντρώθηκε το προβλεπόμενο από το Σύνταγμα ποσοστό υπογραφών για να γίνει δημοψήφισμα και τελικά με το δημοψήφισμα αυτό κατήργησαν τον αναχρονιστικό θεσμό της Βαυαρικής Γερουσίας. Έτσι οι πόροι οι οποίοι διατίθεντο γι’ αυτό το παρακμασμένο και άχρηστο αντιπροσωπευτικό όργανο της Γερουσίας διατέθηκαν για την οικολογική ανάπτυξη. Πρόκειται για ένα απτό και ζωντανό παράδειγμα του τι θα μπορούσαν να επιτύχουν οι ίδιοι οι πολίτες εκεί όπου οι πολιτικοί δεν θα τολμούσαν. (Δες τη συνέντευξη του κου Κόκκα, και ενημερώσου http://www.metafysiko.gr/interviews.php?id=18 )
    Μήπως φταίει το αναχρονιστικό μας Σύνταγμα; Μήπως φταίει ότι έτσι τους έχουμε συνηθίσει, να μην μας ρωτούν και απλά να βρισκόμαστε αντιμέτωποι με τις συνέπειες των πράξεων τους;

    Και, τι φταίει για αυτή την ομολογουμένως εθνική καταστροφή;
    Όσο πιο χαμηλά πέφτει η αντίληψη μας για αυτούς που εκλέγουμε, τόσο πιο ψηλά θα τους ζητήσουμε να ανέβουν. Θα τους ζητήσουμε, να συνεργαστούν μεταξύ τους όλες οι ομάδες για να μην έχουν δικαιολογία την ‘καραμέλα’, το πολιτικό κόστος, που οι ίδιοι συντηρούν και οι παρελθόντες κυβερνήσεις, ποιες είναι δηλαδή οι παρελθόντες κυβερνήσεις, οι ίδιοι είναι. Δεν μας απασχολεί κύριοι το παρελθόν, αφήστε τις δικαιολογίες, δεν υπάρχει πλέον εμφύλιος πόλεμος στην Ελλάδα, και μην προσπαθείτε να μας περάσετε αυτό τον τρόπο σκέψης. Μην συμβουλεύεστε επικοινωνιολόγους για το πως θα μας μιλήσετε, ξέρετε πως να το κάνετε, όπως κάνετε με την οικογένεια σας, εάν δεν ξέρετε, τότε σίγουρα ξέρετε που είναι η πόρτα. Αυτό που μας απασχολεί, είναι να βλέπουμε χαρούμενους συνανθρώπους με αισιοδοξία, και όχι να δηλώνουν οι Έλληνες στις δημοσκοπήσεις, οι πιο απαισιόδοξοι για το μέλλον, μεταξύ των Ευρωπαίων μαζί με τους Πορτογάλους. Απλά, δεν μας απασχολεί πως θα καταφέρετε να συνεργαστείτε αριστεροί με δεξιούς, κεντροδεξιούς κλπ. Τι μας νοιάζει ξαναγεννηθείτε και πείτε εαυτόν Νότιοι και Βόρειοι, Ανατολικοί και Δυτικοί, δεν μας απασχολεί το παρελθόν, εμείς θέλουμε αποτελέσματα, για αυτό και σας πληρώνουμε με τους φόρους, άμεσους και έμμεσους. Εάν δεν μπορείτε να συνεργαστείτε εσείς, εμείς πως το κάνουμε στη δουλειά μας;. Στο βιογραφικό μας, δεν βάζουμε τις πολιτικές μας πεποιθήσεις και συνεργάζομαστε μια χαρά και με αριστερούς και με δεξιούς και με βόρειους και με νότιους, δεν έχουμε πρόβλημα με τις ταμπέλες, γιατί απλά δεν υπάρχουν. Εάν εσείς δεν μπορείτε γιατί σας πληρώνουμε, απολύεστε κύριοι, περάστε από το λογιστήριο.

    Ή μήπως να μην περάσουν από το λογιστήριο οι μικροί; Μικρό είναι το μάτι τους. Να μην περάσει από το λογιστήριο το ΚΚΕ; ο κομμουνισμός που είναι πολύ σωστός σαν ιδεολογία αλλά χωλαίνει στην πράξη και για αυτό δεν υφίσταται σε αυτό το πλανήτη. Που είναι ο κομμουνισμός στη Ρωσία του Πούτιν; Αλήθεια η κα. Παπαρήγα γιατί έστειλε το παιδί της στο ‘Ιμπεριαλιστικό’ Αμερικάνικο Κολλέγιο της Ελλάδος (Deree); (Δες http://www.rizospastis.gr/page.do?publDate=16/1/2007&id=8425&pageNo=8&direction=1 )
    Αλήθεια, γιατί οπαδοί του ΚΚΕ, προσήλθαν στη βουβή και μη πολιτική διαμαρτυρία στο Σύνταγμα με πανό του ΚΚΕ, τους καταδίκασε το ΚΚΕ για ασέβεια; Μπα, άστο μωρέ ποιος θα δώσει σημασία.
    Μήπως θέλουμε και το σκύλο χορτάτο και την πίτα ολόκληρη; Θέλω λοιπόν, οι πολιτικοί να πρεσβεύουν με τις ενέργειες τους τα πιστεύω τους και την ιδεολογία τους, να αισθάνονται το βάρος της ευθύνης και να αδιαφορούν για οποιοδήποτε κόστος, ακόμα και της ίδιας τους της ζωής μπροστά στο δημόσιο συμφέρον, όπως έκαναν οι Ούλοφ Πάλμε, Τζών Κένεντι και τόσοι άλλοι.
    Μήπως να μην περάσει από το λογιστήριο το ΛΑΟΣ, του Καρατζαφέρη, ο οποίος σαν ένας Ελληνοποιημένος Μάικ Τάισον, με ένα γάντι του μποξ θα πλακώσει στο ξύλο το κατεστημένο, επιλέγοντας την Έφη Σαρρή να τον βοηθήσει σε αυτό το ρόλο τραγουδώντας μέσα και έξω από τη Βουλή σταυρώστε με, σταυρώστε με; (δες την ιστοσελίδα http://www.youtube.com/watch?v=8zjw4mlzs48 ), αυτές είναι οι επιλογές αυτού του τόπου; Αυτοί οι κύριοι και οι κυρίες, προς το παρόν έχουν βάλει το ατομικό συμφέρον πάνω από το συλλογικό, γιατί λοιπόν εμείς πρέπει να τους ψηφίσουμε; Σε αυτό θέλουμε να μας απαντήσετε; Ποια είναι η ιδεολογία του κου. Παπαθεμελή που από το ΠΑΣΟΚ, πηγαίνει στη ΝΔ και μετά ιδρύει δικό του κόμμα; Πείτε μας εσείς; Εσείς που παρασυρόμενοι, από μια βιτρίνα πόλωσης βρίζετε αριστερούς και δεξιούς ενώ εκείνοι με τις πράξεις τους σας δείχνουν πολύ καλά, ότι δεν έχουν τίποτα παραπάνω να τους χωρίζει, πέρα από τα οφέλη της εξουσίας για τους μεγάλους και την είσοδο στη Βουλή για τους μικρούς. Ποια είναι η ιδεολογία της κα. Δαμανάκη που βρίσκεται από τη μια στιγμή στην άλλη στο ΠΑΣΟΚ. Ποια είναι η ιδεολογία του κου. Σαμαρά που έριξε την κυβένηση της Νέας Δημοκρατίας και επίσης ποιά είναι η ιδεολογία της ΝΔ, η οποία μετά από αρκετά χρόνια τον ξανδέχθηκε στους κόλπους της; Πολλά παραδείγματα, πολλά. Η μνήμη μας άραγε μπορεί να τα συγκρατήσει;

    Δυστυχώς αυτές είναι οι διαθέσιμες επιλογές αυτού του τόπου, γιατί όσο αγοράζουμε προϊόντα με εργοστασιακά σφάλματα τόσο αυτά θα συνεχίσουν να κυκλοφορούν στην αγορά.

    Πως μπορούμε όμως να αντιδράσουμε?

    Παραθέτουμε το κείμενο του 2σέλιδου φυλλαδίου που μοιράστηκε στη βουβή διαμαρτυρία την Τετάρτη 29 Αυγούστου, με μια όμως διαφορά. Προσθέτουμε παραπομπές, ούτως ώστε οι ενδιαφερόμενοι να έχουν τη δυνατότητα να διερευνήσουν κατά πόσο αυτά που ισχυρίζεται το 2σέλιδο φυλλάδιο είναι πραγματοποιήσιμα και εφικτά. Μόνο έτσι θα σταματήσει η παραπληροφόρηση του αντίκτυπου που μπορεί να έχει η ψήφος του καθενός από εμάς στο ίδιο το πολιτικό σύστημα και κατά συνέπεια στο εκλογικό σύστημα, στο κράτος και στους ίδιους τους πολιτικούς, μόνο με την ενημέρωση, γιατί στους καιρούς της υπερπληροφόρησης που ζούμε, δεν πρέπει απλώς να διαβάζουμε αλλά και να διασταυρώνουμε τα λεγόμενα με πειστήρια. Και το 2σέλιδο ξεκινάει:

    ‘ΑΠΟΛΥΣΤΕ ΤΟΥΣ ΒΟΥΛΕΥΤΕΣ – ΨΗΦΙΣΤΕ ΛΕΥΚΟ

    Το ‘λευκό’ είναι μια ψήφος διαμαρτυρίας για εκείνους τους πολίτες που επιθυμούν να παραμείνουν ενεργοί και να συμμετάσχουν στην εκλογική διαδικασία, όμως δεν εκφράζονται από τα υφιστάμενα κόμματα, είτε σε ιδεολογικό είτε σε πρακτικό επίπεδο. Πολίτης, άλλωστε, είναι αυτός που συμμετέχει στα κοινά, στα ‘της πόλης’ του. (1)
    Όπως γίνεται αντιληπτό, η αποχή δε συνιστά αντίδραση: αποτελεί ένδειξη απάθειας και αδιαφορίας. Επιπλεόν, και σε πρακτικό επίπεδο, η αποχή είναι αναποτελεσματική διότι δεν προσμετράται στο εκλογικό αποτέλεσμα: ο ψηφοφόρος που απέχει απλά ‘δεν υπάρχει’ για το εκλογικό μας σύστημα και οι έδρες των κομμάτων θα βγουν από τους συμμετέχοντες ούτως ή άλλως. (2) Το ίδιο ισχύει και για το ‘άκυρο’: το άκυρο ισχύει σε κάθε διαδικασία και σημαίνει απλά ότι αυτός που το έριξε έκανε κάποιο λάθος και η ψήφος του δεν είναι σαφής ή έγκυρη. Συνεπώς είναι παράλογο να συνιστά συνειδητή επιλογή. Σε πρακτικό πείπεδο, άλλωστε έχει το ίδιο αποτέλεσμα με την αποχή: δεν προσμετράται, όπως είναι λογικό άλλωστε, στο σύνολο των έγκυρων ψηφοδελτίων και στο συνολικό αποτέλεσμα.
    Το λευκό, αντιθέτως, είναι μια επιλογή που προσφέρεται από την εκλογική διαδικασία: είναι μια πολιτική επιλογή, αλλά όχι μια κομματική επιλογή, που αρμόζει σε όσους δεν ταυτίζονται ή σε όσους διαφωνούν με τα υφιστάμενα κόμματα, είτε σε ιδεολογικό είτε σε πρακτικό επίπεδο (δηλαδή σε επίπεδο αποτελεσματικότητας). (3) Προτείνεται, επίσης, ως άρνηση της λογικής που λέει «μην ψηφίσετε ΠΑΣΟΚ και ΝΔ, ψηφίστε μικρά κόμματα, όποια και αν είναι αυτά», δηλαδή ως άρνηση της λογικής που προτείνει το μικρό κόμμα εξ’ ορισμού, λόγω του μεγέθους του. Αλλά η λογική του ‘εξ ορισμού’ είναι λαναθασμένη ως τέτοια – εκτός και αν το μέγεθος μετράει!!! Αντιθέτως, αν ΚΑΙ τα μικρά κόμματα είναι αναποτελεσματικά, η φασιστικά(!) κλπ πρέπει και αυτά να απορρίπτονται. (4)

    Το βασικότερο ‘επιχείρημα’ εναντίον του λευκού είναι ότι «πάει στο πρώτο κόμμα»!!! Δεν υπάρχει μεγαλύτερο και καλύτερα συντηρούμενο ΨΕΜΑ. Δηλαδή, φαντάζεται κανείς πως το ποσοστό που έχει καταγραφεί για τα λευκά δίνεται σε κάποιο, οποιοδήποτε κόμμα;
    Η αλήθεια είναι πως ΤΟ ΛΕΥΚΟ ΔΕΝ ΠΑΕΙ ΣΕ ΚΑΝΕΝΑ ΚΟΜΜΑ. Πρόκειται για μια προπαγάνδα η οποία ξεκίνησε από τα μικρά κόμματα μέσα από την, σωστή αρχικά, επιχειρηματολογία τους κατά του λευκού που βασιζόταν στην απόψη ότι ρίχνοντας λευκό δεν ενισχύεις κάποιος μικρό κόμμα και άρα, εμμέσως, ενισχύεις το δικομματισμό. Γιατί το λευκό είναι μια ψήφος διαμαρτυρίας, και, ως γνωστόν, τα μικρά κόμματα λαμβάνουν πολλές ψήφους διαμαρτυρίας. Είναι όμως διαφορετικό αυτό απ’ τη διαστρέβλωση πως το λευκό προσμετράται στο ποσοστό των μεγάλων κομμάτων ή του πρώτου κόμματος! Μια διαστρέβλωση που δεν έχει αποκατασταθεί από κανένα μικρό κόμμα – εννοείται, αφού στην προκειμένη περίπτωση η αλήθεια τα θίγει – και από κανένα μεγάλο – εννοείται αφού το ψέμα τα ευνοεί. Κι έτσι, τα μικρά κόμματα δεν επιδεικνύουν διαφορετική πολιτική λειτουργία από τα μεγάλα, απλά ‘μικρότερη’ λαο αυτό συνιστά λόγο να ψηφίσει κανείς λευκό, δηλαδή να διαμαρτυρηθεί κανείς και εναντίων τους. (5)
    Το μόνο πρόβλημα που πραγματικά υπάρχει με το λευκό είναι ότι, στην πράξη, η αντιμετώπιση του από την επίσημη εκλογική πρακτική είναι η ίδια με του άκυρου: λευκά και άκυρα, αν και καταμετρώνται χωριστά, ανακοινώνονται μαζί και τίθενται εκτός ποσοστού στα τελικά αποτελέσματα. Το κενό νόμου που δεν κάνει αναφορά στο λευκό επέτρεπε αυτή την αντιμετώπιση. Την επέτρεπε…μέχρι πριν 3 χρόνια, όταν, ύστερα από σχετική προσφυγή υποψήφιου βουλευτή (της ΝΔ, για δικούς του μικροπολιτικούς σκοπούς), το αρμόδιο δικαστήριο αποφάνθηκε πως το λευκό συνιστά συνειδητή επιλογή και πρέπει να προσμετράτε στο συνολικό ποσοστό των κομμάτων! Και αυτό αποτελεί νομολογία, πρόσφατη και τεκμηριωμένη άποψη του Αρείου Πάγου και του Συμβουλίου της Επικρατείας. Ας τους την πετάξουμε στα μούτρα. (6)(7)
    Φυσικά, το επίσημο πολιτικό σύστημα θα επιδιώξει να μην το προσμετρήσει γιατί αναγνώριση του λευκού σημαίνει ΚΕΝΑ ΕΔΡΑΝΑ ΣΤΗ ΒΟΥΛΗ. Τότε, όμως θα πρέπει να δράσουμε ως πραγματικοί ενεργοί πολίτες και με τα ένδικα μέτρα που προβλέπει ο ίδιος εκλογικός νόμος να απαιτήσουμε την αναγνώριση του λευκού αμέσως μετά τις εκλογές (να είστε σε εγρήγορση για τη συλλογή υπογραφών που θα χρειαστεί.)
    Συνεπώς, στην προκειμένη πολιτική συγκυρία, το λευκό, εκτός από επιλογή διαμαρτυρίας, είναι και ψήφος τιμωρίας όλων αυτών που μας κοροϊδεύουν ανοιχτά και απροκάλυπτα εδώ και αρκετά χρόνια και που καταπατούν το ίδιο το Σύνταγμα, χωρίς κανείς (‘μικρός’ ή ‘μεγάλος’) να το καταγγέλλει ή να κάνει κάτι γι’ αυτό. Και, κατά πως φαίνεται, μόνο αν θιγεί ο αριθμός των βουλευτών και, συνεπώς, η τσέπη τους υπάρχει η δυνατότητα αν τους ταρακουνήσουμε. Με τον ίδιο τρόπο που θίγονται και οι πολίτες καθημερινά: με την απόλυση, ή την απειλή της απόλυσης. (8)

    Η πρόταση για λευκό δεν είναι μια ιδεολογική ή συγκεκριμένη τοποθέτηση για την άσκηση της διακυβέρνησης. Είναι πρόταση ΕΜΠΡΑΚΤΗΣ ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑΣ και ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΙΚΗΣ ΤΙΜΩΡΙΑΣ. Έμπρακτη τόσο κατά την ψηφοφορία όσο και, κυρίως, μετά από αυτήν.
    Είναι πρόταση καταψήφισης του υφιστάμενου κομματικού συστήματος στο σύνολο του.
    Είναι όμως πάνω απ’ όλα πρόταση συμμετοχής: μην απέχετε. Ψηφίστε ότι να’ ναι, αλλά ψηφίστε. Αλλά, ειδικότερα όσοι απέχουν, που δεν επιθυμούν να ψηφίσουν κάποιο από τα υφιστάμενα κόμματα, πρέπει να κατέβουν και να ψηφίσουν λευκό. Για όλους τους λόγους που αναφέρθηκαν. Για να ενισχύσουν την αξία του μέσα από ένα μεγάλο ποσοστό. Σκεφτείτε πως η αποχή στις προηγούμενες εκλογές άγγιξε το 30%. Αν έστω και οι μισοί από αυτούς ψηφίσουν λευκό, το πολιτικό σύστημα θα ταραχτεί τόσο που θα υπάρξει η κινητοποίηση του. Και κάθε κίνηση είναι ευπρόσδεκτη μέσα στο υπάρχων βαλτωμένο πολιτικό σκηνικό.

    Τέλος, ότι και να πράξετε εν τέλει, σπάστε την παραπληροφόρηση. Διακινείστε αυτό το κείμενο, ενημερώστε πως είναι ένα ψέμα ότι το λευκό ‘πάει στο πρώτο κόμμα’ – και μετά πράξτε κατά συνείδηση. Ώστε η όποια ψήφος, η όποια επιλογή, να είναι συνειδητή και ενημερωμένη. Και αυτό είναι το πιο σημαντικό.

    Μην πετάξετε αυτό το κείμενο. Δώστε το σε κάποιον συμπολίτη σας. Φωτοτυπείστε το και μοιράστε το. Γιατί κανένα ΜΜΕ δε θα το κάνει. Ο καθένας μόνος του. Και όλοι μαζί.

    ΣΠΑΣΤΕ ΤΗΝ ΠΑΡΑΠΛΗΡΟΦΟΡΗΣΗ.

    ΠΑΡΑΠΟΜΠΕΣ ΤΟΥ 2ΣΕΛΙΔΟΥ

    (1) ΤΑ ΛΕΥΚΑ ψηφοδέλτια έχουν δώσει την ευκαιρία και στη λογοτεχνία να πει τη γνώμη της. Ο Ζοζέ Σαραμάγκου , ( Νόμπελ Λογοτεχνίας ,1998 ) , μετά το έργο του «Περί τυφλότητος », Εκδόσεις Καστανιώτη , περιγράφει τις δημοτικές εκλογές σε μια ανώνυμη πρωτεύουσα της οποίας οι πολίτες αποκτούν πνευματική-πολιτική διαύγεια ( ξετυφλώνονται ) και ψηφίζουν λευκό με ποσοστό 70%…………………. Πως αντιδρούν οι αρχές , οι πολίτες , τι εννοεί ο Ζ. Σαραμάγκου , τι καταλαβαίνει ο αναγνώστης ?………………. Οι αρχές αποφασίζουν να απομακρυνθούν από την πόλη , θεωρούν ύποπτους τους πολίτες και τους αποκαλούν συνολικά και αδιακρίτως «λευκούς»………… Οι πολίτες βλέπουν σε αυτό το λευκό , το λευκό λιτό ένδυμα του Γκάντι ,το οποίο συμβολίζει τη πολιτική αντίσταση με ειρηνικά μέσα , το λευκό είναι το πένθιμο χρώμα τους σε κηδεία θυμάτων μιας « τυφλής » τρομοκρατικής ενέργειας , το λευκό τους μοιάζει με το « πορτοκαλί » της κυβερνητικής αλλαγής στην Ουκρανία ………….. Ο Ζοζέ Σαραμάγκου γράφει : «Ετσι, το δικαίωμα ψήφου, ως έκφραση πολιτικής βούλησης, είναι ταυτόχρονα πράξη παραίτησης από αυτή τη βούληση, αφού ο ψηφοφόρος τη μεταβιβάζει σ’ έναν υποψήφιο. Η άσκηση του δικαιώματος ψήφου είναι, τουλάχιστον για ένα τμήμα του πληθυσμού, μια μορφή προσωρινής παραίτησης από την προσωπική πολιτική δράση, η οποία αναστέλλεται μέχρι τις επόμενες εκλογές, όταν οι μηχανισμοί αντιπροσώπευσης θα επανέλθουν στο σημείο εκκίνησης για να επαναλειτουργήσουν με τον ίδιο τρόπο ». ( Ελευθεροτυπία , le Monde 31/10/04 ). Το «λευκό» ίσως σημαίνει τη συνειδητοποίηση από τους πολίτες της μετατροπής της Πολιτικής σε μηχανισμούς νομής εξουσίας και της εξάρτησης από την παραοικονομία και το παρακράτος ,( Luciana Picchio , il paradoso di Saramago ,La Republica,17/09/04 ) ………. To λευκό ψηφοδέλτιο σημαίνει πολλά για πολλούς πολίτες , δεν μπορεί να υπερσηματοδοτηθεί προς χάριν εσωκομματικών είτε διακομματικών διενέξεων ………….. Το «λευκό», στη τοπική και παγκόσμια ιστορία , στη λογοτεχνία , έχει τους «λόγους» του , άς μη το αφορίσουμε για πρόσκαιρα συμφέροντα , ιδιαίτερα όταν το λευκό μπορεί να σημαίνει «συμμετοχή» και ο ψηφοφόρος θέλει να είναι ενεργός πολίτης . Το «λευκό» είναι πιο κοντά στους έντιμους πολιτικούς , είναι ευθέως αντίθετο με τις πελατειακές σχέσεις ,τον ωχαδερφισμό και την αποχή από τις εκλογές . Αυτός τον πολίτη μιάς ημέρας, μπορεί πολιτικός να τον αντιπροσωπεύσει?

    Απάντηση του Γεώργιου Μπατζιλή στις 3 Ιουλίου 2005, 17:07 στην ιστοσελίδα του Προέδρου του ΠΑΣΟΚ http://www.papandreou.gr/papandreou/content/opinionfolder.aspx?d=6&rd=7739474&f=1394&rf=1369766675&m=-1&rm=-1&l=2

    (2) Ε. Η Αποχή.
    4. Είναι προφανές ότι η ερμηνεία της αποχής μπορεί να διαφέρει με την αντίστοιχη αυτής για τα λευκά/άκυρα. Μπορεί για παράδειγμα να εκφράζει σε κάποιες περιοχές την έλλειψη του πολιτικού διακυβεύματος που θα παρακινούσε τους ψηφοφόρους να προσέλθουν στις κάλπες, μπορεί να αποτυπώνει την αδιαφορία τμήματος της κοινωνίας στην πρωτοβάθμια/δευτεροβάθμια αυτοδιοίκηση, μπορεί να εκφράζει δυσπιστία στις ικανότητες της, αλλά μπορεί και να δηλώνει μία συνολικότερη απαξίωση της πολιτικής και των πολιτικών. Μπορεί όμως ένα μέρος να δικαιολογείται με τεχνικούς όρους, όπως π.χ. τη μη προσέλευση εγγεγραμμένων που είναι απόδημοι.

    Ανάλυση των αποτελεσμάτων των εκλογών του 2004 από το ΠΑΣΟΚ, βρίσκεται στην ιστοσελίδα http://www.pasok.gr/portal/gr/ethn_sym/41176/2/1/showdoc2.html

    (3) 5. Μεγαλύτερη βαρύτητα αποδίδεται στη μεγάλη αύξηση των λευκών/άκυρων. Πρόκειται για πολίτες που επιλέγουν να προσέλθουν στην κάλπη και τελικά αποφασίζουν να εκφράσουν την αποδοκιμασία τους για τους υποψήφιους συνδυασμούς, επιλέγοντας είτε το λευκό ή το άκυρο.
    6. Είτε όμως συζητάμε για την αποχή ή για τα λευκά/άκυρα, φαίνεται ότι τελικά υπάρχει κοινός τόπος. Ο κοινός αυτός τόπος δεν είναι άλλος παρά το ότι έχουν διαμορφωθεί «βουβές κοινωνίες», πολίτες δηλαδή που δεν συμμετέχουν σε πολιτικές εκδηλώσεις, δεν ανταποκρίνονται σε κομματικές προσκλήσεις, δεν εκφράζονται πολιτικά και δεν απαντούν σε πολιτικές δημοσκοπήσεις. Με την προσέλευση τους όμως στις εκλογές ή την αποχή τους από αυτές, διαμορφώνουν σε σημαντικό βαθμό το τελικό αποτέλεσμα των εκλογών. Υπό αυτό το πρίσμα, αποτελεί πρόκληση αλλά και υποχρέωση για το ΠΑΣΟΚ να δημιουργήσει τις προϋποθέσεις ώστε οι «βουβές» αυτές κοινωνίες να αποκαταστήσουν την εμπιστοσύνη τους στην πολιτική και τους πολιτικούς, να συνειδητοποιήσουν τις ιδεολογικές διαφορές μεταξύ των κομμάτων και να ανταποκριθούν τελικά σε μία νέα προοδευτική πρόταση που θα αφορά το μέλλον της κοινωνίας και των ιδίων.

    Είναι η Ανάλυση των αποτελεσμάτων των εκλογών του 2004 από το ΠΑΣΟΚ, και βρίσκεται στην ιστοσελίδα http://www.pasok.gr/portal/gr/ethn_sym/41176/2/1/showdoc2.html

    (4) Όσον αφορά τον πολυκομματισμό στη Βουλή και την αξιοπιστία του σαν Αξιωματική Αντιπολίτευση, απλά θα σας παραπέμψουμε στην ιστοσελίδα http://www.ekloges.gr/pages.asp?pageid=5&langid=1 στην οποία μπορείτε να δείτε ότι το 1977!!! στη Βουλή εισήλθαν 7 κόμματα και το 1990 8!! Στο σημερινό επιχείρημα του πολυκομματισμού, τι έχουν να πουν για αυτό τα ‘μικρά’ (μεγάλα θα λέγαμε καλύτερα) κόμματα;

    (5) Εάν θέλετε να δείτε ότι όντως, τα λευκά δεν πηγαίνουν υπέρ κανενός κόμματος, μπορείτε να μπείτε στην ιστοσελίδα http://www.ekloges.gr/pages.asp?pageid=9&langid=1 εκεί θα δείτε ότι το 45,36% που συγκέντρωσε η ΝΔ είναι το πηλίκο της διαίρεσης των 3.359.058 ψήφων που έλαβε η ΝΔ και των 7.404.934 έγκυρων ψήφων του εκλογικού σώματος. Τα λευκά δεν συμμετείχαν στις έγκυρες ψήφους.

    (6) Ο αποκλεισμός των λευκών από τις έγκυρες ψήφους έγινε με μεταγενέστερο ερμηνευτικό νόμο, τον ν. 3434/2006, παρ’όλο που το Ανώτατο Ειδικό Δικαστήριο με την 12/2005 απόφασή του είχε κρίνει κατά πλειοψηφία (6 προς 5) ότι η αντίστοιχη ρύθμιση του προηγούμενου νόμου ήταν αντισυνταγματική. Το δικαστήριο είχε κρίνει ότι η λευκή ψήφος διακρίνεται από την άκυρη και αποτελεί ενάσκηση του εκλογικού δικαιώματος, γι’ αυτό και θα πρέπει να λαμβάνεται υπ’ όψιν. Οι διατάξεις που ορίζουν ότι το εκλογικό μέτρο ευρίσκεται χωρίς να συμπεριληφθούν οι λευκές ψήφοι «θίγουν τον πυρήνα της λαϊκής κυριαρχίας και την ισότητα της ψήφου και είναι αντίθετες προς τις […] συνταγματικές διατάξεις».

    Στην πιο διάσημη βιβλιοθήκη του Internet μπορείτε να το δείτε: http://el.wikipedia.org/wiki/%CE%9D%CF%8C%CE%BC%CE%BF%CF%82_3231_(%CE%B5%CE%BA%CE%BB%CE%BF%CE%B3%CE%B9%CE%BA%CF%8C%CF%82) καθώς και την επιμέρους απόφαση της προσφυγής στην ιστοσελίδα http://www.hri.org/news/greek/mpegrb/2005/05-05-10.mpegrb.html

    (7) ΕΓΚΥΡΟ ή ΑΚΥΡΟ , το ΛΕΥΚΟ………. Η Νομολογία της εκλογικής διαδικασίας είναι διαφορετική, με τον ίδιο εκλογικό νόμο. Όταν η ψήφος θεωρείται υποχρεωτική σύμφωνα με το Σύνταγμα και τους Νόμους, τότε, μπορεί το «λευκό» να προσμετρηθεί ως άκυρο. Όταν η ψήφος θεωρείται προαιρετική και ελεύθερη, τότε το «λευκό» μπορεί να προσμετρηθεί ως έγκυρο…….. Αν η νομοθετική εξουσία, από το 1992, δεν θέλησε να προσαρμοστεί στη νέα πραγματικότητα, το έκανε η δικαιοσύνη με καθυστέρηση και σε συνθήκες πραγματικά ενδιαφέρουσες και «ανατρεπτικές» με την έννοια που αποδίδει στην ανατροπή ο Φρόιντ. Η «ψήφος», ως συμμετοχή του Πολίτη στις εκλογές από υποχρέωση μετατράπηκε σε δικαίωμα , όπως εκφράζεται από τα άρθρα που περιγράφονται από την Οικουμενική Διακήρυξη για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα,Ο.Η.Ε.,1948.(βλ.άρθρο21,1. Κάθε άνθρωπος έχει δικαίωμα να συμμετέχει στη διακυβέρνηση της χώρας, είτε άμεσα είτε έμμεσα, με ελεύθερα εκλεγμένους αντιπροσώπους. κ.ά.)……….. Δεν αντελήφθησαν οι πολιτικοί μας την ανάγκη του εκλογικού νόμου για αλλαγή, μεταρρύθμιση, ανατροπή και εκσυγχρονισμό. Επιπλέον τώρα, με το κουρνιαχτό που σηκώθηκε από το μπέρδεμα «δικών μας» και «κακών», γίνεται ακόμη πιο δυσδιάκριτη η ολιγωρία και η παράλειψη. Θέλει τόλμη για τη νομοθετική εξουσία να αναγνωρίσει τον αναχρονισμό της και να προσαρμοστεί στην εξουσία των πολίτη για την συμμετοχή του στη διακυβέρνηση της χώρας αντί να τον αντιπαλεύει. Δυστυχώς αν και είμαστε με τους «καλούς», πρέπει να αναγνωρίσουμε τη δικαστική απόφαση ως σωστή, στο συμπέρασμα της.

    Αντικειμενική Απάντηση του Γεώργιου Μπατζιλή στις 3 Ιουλίου 2005, 17:07 στην ιστοσελίδα του Προέδρου του ΠΑΣΟΚ
    http://www.papandreou.gr/papandreou/content/opinionfolder.aspx?d=6&rd=7739474&f=1394&rf=1369766675&m=-1&rm=-1&l=2

    (8) Σύμφωνα με το εκλογικό σύστημα, για να εισέλθει ένας συνδυασμός ή ένας μεμονωμένος υποψήφιος στη Βουλή, πρέπει να έχει συγκεντρώσει τουλάχιστον 3% των εγκύρων ψήφων πανελλαδικά. Εφόσον λοιπόν το λευκό συγκεντρώσει άνω του 3% από πανελλαδικά και με προσφυγή από οποιονδήποτε πολίτη έχει έννομο συμφέρον, στο Ανώτατο Ειδικό Δικαστήριο, το οποίο είναι αποκλειστικά αρμόδιο να ελέγχει το κύρος των βουλευτικών εκλογών, τα λευκά ψηφοδέλτια θα προσμετρηθούν στα έγκυρα, όπως έκανε και η κα. Φουντουκίδου στο Νομό Πέλλας. Ως εκ τούτου, η διαμαρτυρία των Ελλήνων πολιτών προς το υφιστάμενο πολιτικό και εκλογικό σύστημα θα αντικατοπτριστεί με την παραχώρηση προς το Λευκό, κενών εδράνων στη Βουλή, τα οποία κενά έδρανα, δεν θα προέρχονται μόνο από τα μικρά κόμματα αλλά και από τα μεγάλα!! Το ζήτημα αυτό φαντάζει για τους βουλευτές ως ένας τεράστιος πονοκέφαλος, αλλά με το πενιχρό ποσοστό του 0,57% που είχε το Λευκό στις τελευταίες εκλογές του 2004, αυτός ο πονοκέφαλος αντιμετωπίζεται και με ασπιρίνη….

    Για να ενημερωθείτε για το ενδεχόμενο μιας τέτοιας εξέλιξης σας παραθέτουμε τις κάτωθι ιστοσελίδες τις οποίες σας συνιστούμε να διαβάσετε κριτικά και αποστασιοποιημένα, βγάζοντας τα δικά σας συμπεράσματα:

    http://www.metafysiko.gr/interviews.php?id=21 Συνέντευξη του Κώστα Σκανδαλίδη

    http://www.metafysiko.gr/interviews.php?id=18 Συνέντευξη του Γεώργιο Κόκκα

    http://www.politicaldialogue.gr/rigos/left.html Ομιλία Άλκη Ρήγου

    http://www.politicaldialogue.gr/konstantopoulos/left.html Ομιλία Νίκου Κωνσταντόπουλου

    http://www.papandreou.gr/papandreou/content/opinionfolder.aspx?d=6&rd=7739474&f=1394&rf=1369766675&m=-1&rm=-1&l=2 Σχολιασμός των λευκών ψηφοδελτίων από την ιστοσελίδα του κου. Παπανδρέου

    ΤΕΛΟΣ ΠΑΡΑΠΟΜΠΩΝ
    ————————————————————————————————————————-

    Από συμβολικής πλευράς δίνεται ο ορισμός του λευκού:
    ‘Λευκός, λευκή, λευκό: σύμβολο της αγνότητας, της αθωότητας. Σύμβολο αρχής και τέλους, γέννησης και θανάτου. Λευκή η ελπίδα, λευκά και τα όνειρα. Στο λευκό όλα είναι ανέγγιχτα, καθαρά, ευάλωτα στη λύπη’

    Εμείς λοιπόν, βρήκαμε τι να περιμένουμε από το Λευκό, και ίσως με μεγάλη δόση αυτοσαρκασμού, μέσα από αυτή τη πράξη να προσπαθούμε να εξαγνιστούμε από τις αμαρτίες (σαν Πόντιος Πιλάτος), που κάναμε στο παρελθόν άθελα μας, παρασυρόμενοι από το κλίμα πόλωσης που οι εκπρόσωποι ενός διεφθαρμένου πολιτικού συστήματος πολλές δεκαετίες τώρα ποτίζουν τον Ελληνικό λαό.

    Τα εμπόδια σε αυτή την ανατροπή της παρακμής, στέκεται μόνο ο μηχανισμός προβολής και εξουσίας των πολιτικών παρατάξεων, που έχουν στη διάθεση τους κανάλια, εφημερίδες και φανατισμένο κοινό, μέσα, τα οποία το λευκό δεν μπορεί εκ των πραγμάτων να έχει στη διάθεση του και ούτε είναι αυτή η δύναμη του. Η δύναμη του είναι η ανιδιοτελής πίστη στην αξία του, δεδομένου ότι δεν περικλείει προσωπικό συμφέρον, μόνο συλλογικό, και αυτό δεν μπορεί κανείς να το αντιπαρέλθει, με κάνενα επιχείρημα, εξ ορισμού.

    Το λευκό, έχει στη διάθεση του μόνο τη κριτική σκέψη, τη λογική, το συναίσθημα και το όραμα.
    Εφόσον την επόμενη ημέρα των εκλογών το λευκό συγκεντρώσει πάνω από 3%, ο ντόρος που θα ξεσπάσει γύρω από αυτό το γεγονός, θα φέρει και άλλους υποστηρικτές στους κόλπους του. Αυτό που φιλοδοξούμε, είναι να ταρακουνήσουμε το πολιτικό σκηνικό και να δημιουργηθούν ικανοί, απλοί και ταπεινοί ηγέτες, να ξαναγεννηθούν τα ίδια τα κόμματα μέσα από τον προβληματισμό τους και να περάσουν από την υποκριτική, που πολύ σωστά είπε ο κος. Λαζόπουλος (ότι διαθέτουν) στο ρεαλισμό. Όσο και αν ψάξαμε, το εκλογικό σύστημα και το Σύνταγμα, δεν βρήκαμε άλλο τρόπο.

    Με φιλικούς χαιρετισμούς,

    ΛΕΥΚΗ ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s